Blog 
Galdo-Fonte
RSS - Blog de Xosemanuel Galdo- Fonte

El autor

Blog Galdo-Fonte - Xosemanuel Galdo- Fonte

Xosemanuel Galdo- Fonte

puntadas, pespuntes e ganduxes

Sobre este blog de Sociedad

Roibén do Abrente


Archivo

  • 03
    Septiembre
    2016

    Comenta

    Comparte

    Twitea

    Fene

    A bandeira do constitucionalismo

    Utilizar o constitucionalismo restritivo para colocar fóra de xogo a quen defende a diversidade  plurinacional  do país, ademais dun recorte de espazo aos adversarios políticos, é unha manobra de neutralización dos contendentes á formación de goberno.

    A bandeira do constitucionalismo

    Do mesmo xeito que ocorre coa  economía,  é probado que o espírito garantista e social da Constitución esta incautado  pola oligarquía económico-financeira, ata o extremo  de poder afirmar sen ambaxes que nos achamos   ante  unha usurpación do noso foro fundamental, cuxa repercusión, fai inoperativos  os mecanismos de control e  as instancias fiscalizadoras do sistema constitucional. Convertendo así á propia Carta Magna nun sen sentido de vantaxes totalmente impropias dunha democracia real e  cuxa influencia fai inviable  que os teóricos dereitos da cidadanía póidanse facer realidade, transformando por iso en certo o dito, que unha Constitución sen cidadáns que a manteñan viva non é máis que papel mollado
     
    Resultando preocupante por tanto que mentres que tal eventualidade domina o noso escenario político e ao tempo de incumprirse reiteradamente os artigos do marco constitucional relativos aos dereitos e liberdades no ámbito da cidadanía, a dereita política responsable de tal  quebrantamento, representada polo PP e C's, con total descaro  non dubidan en utilizar  a Constitución  como arma arreboladiza contradicindo o espírito da súa propia finalidade, para así a pesar de manter unha posicióndiscordante e verse forzada como foi o caso a aceptar  de mala gana o contido aprobado no referendo de 1978, proclamarse agora como o mais  fervente  dos  seus paladíns. 
     
    Xerando  con tal  proceder  un   falso constitucionalismo,  cuxa  única finalidade lonxe de garantir o cumprimento dos seus dereitos inherentes, é utilizar o subliminar do seu concepto como fórmula  de dominio parlamentario, coa única intención de monopolizar a súa aplicación en vantaxe dos seus propios intereses políticos no seu tortuoso percorrido cara ao asalto  do poder.
     
    Unha gran impostura coa excluínte intención de situar  a determinados partidos á marxe dun mal entendido orde democrática, ou o que é o mesmo, fóra do campo dos partidos constitucionalistas, ao só obxecto de consagrarse en exclusiva como referentes do  bo funcionamento do sistema, tratando con iso minar o  prestixio e recortar espazos aos seus adversarios.
     
    Debesen reflexionar e   ter asumido que o feito de reafirmarse  na utilización interesada  do marco constitucional non axuda en nada  a corrixir  os prexuízos territoriais do país nin  a modernizar a xestión do Estado, tal é así, que de non vetar o recoñecemento da súa realidade plurinacional e o dereito para decidir como foi o caso, púidose constituír Goberno sen necesidade de celebrar segundos comicios; unha negativa que de persistir en reincidencia conduciranos irremediablemente a un terceiro encontro coas urnas.
     
    Facéndose por tanto  necesario  darlle un envorco  á situación  para asumir  de partida as diferenzas e singularidades nacionais con todas as súas consecuencias, e con iso, renunciar expresamente á continuidade do actual modelo de estado baseado no unitarismo identitario que ademais de contraproducente e xerador de tensións políticas é algo que polo  seu desaxuste coa realidade xa debese formar parte  da nosa  historia.
     
    As formacións autoproclamadas constitucionalistas que  tentan manter un statu quo baseado na desigualdade, non debesen pasar por alto que a democracia non outorga patente de corso,  e que a expresión do poder cidadán a través do voto nas urnas  ten idéntico valor sen distingos nin discriminacións, sendo por tanto que a condición de cargo político non teña atribuído graos de relevancia en consonancia a niveis de aceptación da Constitución, que devandito sexa de paso, neste caso, só inclúe a indisoluble unidade da Nación Española, a innegable vocación europeísta e o compromiso cunha política antiterrorista.
     
    Que non así a cuestión crucial da mesma, é dicir, o  sistema de dereitos e de liberdades, cuxa salvagarda nas súas vertentes individuais e colectivas, civís e sociais, foi asumida integralmente por Podemos e as súas confluencias do mesmo xeito que por EU, que a través da súa acción política, demostraron ser moito mais constitucionalistas que quen defendendo intereses espurios  se arrogan  tal condición .
     

    A bandeira do constitucionalismo

    Por iso é polo que tras o feito de establecer  un linde  entre os constitucionalistas e os que non o son,  exista `a perversa  intención de excluír do escenario político  a quen rexeite a indisoluble unidade de España, como tamén  a aqueles outros que cuestionando a estruturación territorial do Estado e asumindo a súa realidade plurinacional decidan postularse en favor do dereito para decidir, e todo coa  planificada intención  de restrinxir  toda posibilidade a explorar unha alternativa de goberno que participado polas forzas nacionalistas e independentistas permita desenvolver un proxecto político con maioría suficiente capaz de recompoñer a situación na que nos atopamos  e evitar con iso  o inútil enredo dun novo proceso electoral.
     
    A aritmética electoral  dá para iso, só falta deixar funcionar  á democracia 

     

    Denunciar
    Compartir en Twitter
    Compartir en Facebook