Blog 
Galdo-Fonte
RSS - Blog de Xosemanuel Galdo- Fonte

El autor

Blog Galdo-Fonte - Xosemanuel Galdo- Fonte

Xosemanuel Galdo- Fonte

puntadas, pespuntes e ganduxes

Sobre este blog de Sociedad

Roibén do Abrente


Archivo

  • 02
    Septiembre
    2017

    Comenta

    Comparte

    Twitea

    Fene

    As dicotomías de Rajoy

    Mentres a Constitución lexitima a intervención dos poderes públicos sobre os mercados para salvagardar o interese social, o neoliberalismo, nega que a política democrática e que as institucións públicas poidan disciplinar os asuntos económicos do país; e nesta dicotomía, Rajoy dedícase a domar estúpidos vendéndolles estabilidade.


    As dicotomías de Rajoy

    A carencia dunha democracia auténtica e a nula calidade ética dos políticos que nos conduciron desde a transición, son as dúas principais causas do actual estado de degradación que vive o país, pois resulta evidente que no transcurso desta travesía os resortes de defensa e control democrático, por forzado decaemento, facilitaron que en suplencia unha ditadura enmascarada tome dominio da situación, e iso, porque a conduta dos políticos que durante ese tempo ostentaron o poder, lonxe de entregarse a velar e preservar os valores democráticos dedicáronse á súa desvalorización coa adversa finalidade, de así, libres de toda fiscalización poder gobernar sen límites nin molestias como auténticos autócratas.

    En todo este periplo de descapitalización democrática, Rajoy é o último mal gobernante que superou con fartura os despropósitos cometidos polos seus antecesores, e quen, utilizando a “defensa da Constitución” de forma arrevesada , máis dano ocasionou ao país desde a morte do ditador; ao impedir coa súa funesta xestión satisfacer os intereses xerais da cidadanía e protexer coa súa indulxencia a impunidade que a numerosa estirpe de corruptos e delincuentes que conforman en gran medida o groso de a órbita política do seu partido. Comportamentos que lonxe de auspiciar a necesaria reactivación do país son o empuxón definitivo cara ao desastre.

    Non é que o Presidente do Goberno ignore que a Constitución debe estar ao servizo da cidadanía, o verdadeiramente grave é que a pesar de estar ao tanto, chegado o caso, non dubida en impoñer unha interpretación restritiva da mesma como así ocorreu por mor da crise desencadeada polos mercados financeiros, cando para rescatar aos responsables da hecatombe non dubidou o máis mínimo en aplicar unha interpretación restritiva da Carta Magna cuxo alcance afectou adversamente as condicións de vida e de traballo dun sector maioritario da sociedade, cuxa repercusión nos converteu no país europeo, onde desde entón, o incremento da desigualdade fíxose máis notorio.

    Polo visto o antagonismo está servido e os que como Rajoy empuñan a Constitución como un todo intocable, chegada a hora da verdade, cando pola súa aplicación as forzas do capital vendo afectados os seus intereses toman dominio da situación, é entón cando a vía da mutabilidade queda expedita, e no marco constitucional xa cabe todo o que concorde coa determinación dos que impoñen o mando sen concorrer ás eleccións. Sendo mostras de tal evidencia o perturbador cambio exprés operados no seu artigo 135, toda un referente normativo que só eles definen, e que como queda visto chegado o caso degradan sen límites

    Aquela “imposición , inxusta e antidemocrática” instigada na trastenda da democracia, impediu desde entón que o PP como promotor da mesma poida subscribir pacto algún cos seus electores, máis aló do límite establecido pola ortodoxia económica inspiradora, e en todo caso, sen afastarse un chisco das directivas políticas de corte neoliberal. Aspectos, que ademais de enfraquecer aínda máis a xa minguada solvencia democrática, pon de relevo a falta de sustentabilidade das súas promesas electorais, así como, a nula fiabilidade dos seus postulados políticos.
    As dicotomías de RajoyPor tanto, se a Constitución que foi fraguada no seu momento ao redor dun modelo económico-social totalmente inverso ás teses do neoliberalismo, hoxe, nos tempos que corren , cando a forza dos feitos botou por terra ese paradigma económico como solución; resulta de todo punto inaceptable que Rajoy e os prosélitos do PP, cando debesen de reafirmarse en poñer en valor dereitos fundamentais e garantías da lei de leis, opostamente, dedícanse a malear a matriz do implícito constitucional e prestar o seu apoio a quen se dedica a render culto á cobiza e á especulación, así como, á degradación do público en vantaxe privativa dos seus turbios intereses. Unha extraviada conduta reprobable desde todo punto de vista.

    Como matriz ideolóxica de todos os nosos problemas, o neoliberalismo que define e regula as políticas dos mercados e a maneira de darlle primacía sobre as políticas democráticas, é por tanto,unha opción oposta radicalmente ao Estado de benestar, e por conseguinte, diametralmente incompatible coa Constitución do 78, e ao non existir unha lexitimación popular de referendo, resulta de todo punto improcedente antepoñer o ditado das súas proposicións a proxectos políticos que incorporan valores e instrumentos para dar solución aos problemas do noso tempo

     

     

    Denunciar
    Compartir en Twitter
    Compartir en Facebook