Blog 
Galdo-Fonte
RSS - Blog de Xosemanuel Galdo- Fonte

El autor

Blog Galdo-Fonte - Xosemanuel Galdo- Fonte

Xosemanuel Galdo- Fonte

puntadas, pespuntes e ganduxes

Sobre este blog de Sociedad

Roibén do Abrente


Archivo

  • 11
    Noviembre
    2010

    Comenta

    Comparte

    Twitea

    O PLAN DA RESISTENCIA ATROZ

      A última remodelación do executivo socialista e o nomeamento de Pérez Rubalcaba como vicepresidente primeiro do goberno, era evidente, pois o aparello do partido socialista, recoñecendo internamente a desfeita electoral que se lles aveciñaba como consecuencia da súa nefasta política, optou por variar a súa estratexia, relegando a un  segundo plano a actualidade económica para dar paso á confrontación  política, e ninguén mellor  para dirixir tal labor que o flamante vicepresidente,  pois non el balde resulta ser un incuestionable  experto nestas faenas de enredos.

     

    A incapacidade política en restaurar a orde económica era un feito palpable, e tal circunstancia, estáballes a prorrogar un desgaste imparable  co risco de sufrir, non xa unha derrota, senón  un desastre electoral, entón, o triunvirato do imperio socialista (Zapatero , Blanco, Rubalcaba), chaman a formar e unha vez presentes as lexións  na chaira de Moncloa, promoven as degradacións  oportunas,  establecendo nomeamentos para estrea dun novo executivo de marcado corte  oficialistas, é dicir,  o grupo da hecatombe ao pleno. Nese acto, púñase en marcha “o plan  da resistencia atroz”,consistente en despistar a realidade económica, e todos a un tempo, radicalizar a mensaxe política  para advertir ao electorado  dos perigos dun cambio de goberno  liderado por unha demoníaca dereitona, cos riscos influentes do catolicismo inquisidor e o posible estalido da terceira guerra mundial.

     

    Miúda obsesión en amplificar  a  megafonía do medo..!

     

    E  todo isto, mentres enfundaban ao presidente Zapatero nun traxe de amianto, para evitar  seguise a combustión da súa deslustrada  popularidade,  e mentres tanto, comprometían a entrada en escena  do ex presidente Felipe González, para que, con controvertidas declaracións concentrase a actualidade informativa, e así, os inxenuos  cidadáns irían relaxando  a maior das súas preocupacións. Pero  para tan  enredado plan, era necesario compaxinar estes equinoccios cotiáns con efemérides  cegadoras, que denotasen, a posibilidade dunha remontada electoral, e a ocorrencia fórxase desde  o Consello Territorial do PSOE.

     

     

    Agora resulta, que esta elite    de sabidos  socialista reunidos en Ferraz,  mostran especial empeño en publicitar  algo novo, o que veñen denominar fachendosamente, como  a reforma das políticas activas de emprego, que a xulgar polas súas declaracións , ten  por meta, lograr a atención personalizada aos desempregados, compaxinando  devandito obxectivo co fortalecemento dos servizos públicos de emprego e a regulación das axencias de colocación privadas.

     

    Polo visto esta xente segue deambulando, accederon ao poder en épocas de bonanza, dedicándose  a exercer de administradores descontrolados, e o resultado traduciuse en situar a estructura socio - económica do país en posición  de xaque  mate. Agora, despois do desaguisado ocasionado, faltos de ideas e carentes de iniciativas, no canto de coller a equipaxe e encartarse en retirada, xustifican  súa continuidade en política dándolle rango de alternativa,  a disparates  peregrinos e intranscendentes.

     

    O que estes señores propoñen, é mais propio dun encontro na terceira fase con abdución incluídas, que algo encadrado na consecuencia, sendo recomendable que  dunha  vez por sempre, pousasen os  pés no chan  e estacionásense na realidade, e entón deixarían de propor fantasías, cando tomado contacto coa evidencia, caesen na conta  que foron eles mesmos no ano en curso, quen aprobaron a  Lei de Morosidade que comprometía o pago das entidades públicas  nun período máximo de 55 días

     

    Que anteriormente a esta aprobación, a morosidade  da administración  fixo que 200.000 autónomos e microempresas, houbesen de pechar  a súa actividade en razón a que o atraso medio de pago estaba establecido en 158 días., e que actualmente a pesar do novo marco legal, por continuidade excedida dos índices de morosidade establecidos, outras 100000 microempresas terán que pór fin á súa actividade.

     

     Finalizar denunciando, que a débeda viva da administración pública rolda os 34000 millóns, e os postos de traballo destruídos como consecuencia  da  dilación, supera o 1.800.000 traballadores.

     

    Por tanto se a táctica do PSOE resulta descarada, a súa estratexia rezuma  infamia, pois o consecuente, sería que os autores intelectuales de semellantes solucións renunciaran á preferencia de cobro de seus emolumentos mesuais,  en tanto e canto, non saldasen a morosidade con empresas e autónomos, e mentres iso non aconteza,  súas hipotéticas alternativas non deixan  ser estafas   orais ex profeso fraudulentas.

     

     

    Denunciar
    Compartir en Twitter
    Compartir en Facebook