Blog 
Galdo-Fonte
RSS - Blog de Xosemanuel Galdo- Fonte

El autor

Blog Galdo-Fonte - Xosemanuel Galdo- Fonte

Xosemanuel Galdo- Fonte

puntadas, pespuntes e ganduxes

Sobre este blog de Sociedad

Roibén do Abrente


Archivo

  • 24
    Septiembre
    2011

    Comenta

    Comparte

    Twitea

    POLÍTICA CUÁNTICA

     Os partidos políticos cotizan á baixa porque a súa capitalización dirixente está conformada por uns activos tóxicos ou devaluados, niso reside a súa incapacidade para pór remedio aos grandes problemas dun país en franca disgregación, resultando que a súa progresiva deterioración transformou o seu papel de referente de solucións a ser a parte máis complexa do problema.

    A transformación  da estrutura de representación democrática, é unha necesidade urxente que ten que discorrer polo camiño dunha metamorfose  cuántica.

     

    En física,  a "teoría cuántica" puxo en cuestión  a natureza da realidade na súa concepción clásica,  outorgando  protagonismo a aspectos analíticos máis versátiles  como a probabilidade ou a aparencia; pero a pesar das contradicións xenuínas do permanente debate sobre a súa   estrutura lóxica, co paso do tempo, resultou evidente   que  o empeño promotor da súa elite precursora, viuse correspondido pola consecución de extraordinarios resultados.

    Haberá   de confirmarse que a aplicación de tan debatida  disciplina, foi a clave  do excepcional desenvolvemento tecnolóxico e o factor  impulsor dos vertixinosos avances  de especialidades como a electrónica, informática  ou o  sistema de telecomunicacións, que sen dúbida, foron e son,  o produto da  medular transformación  nos hábitos e costumes  do armazón social.

    Pero se por lóxica inducida, o referido ciclo evolutivo debese ir acompasado dos ritmos propios doutras  constantes  da nosa estrutura social, resulta, que contra prognóstico, nese ámbito estacionouse o tempo, e  proba delo, é o contraste de atípica convivencia entre o distinguido avance tecnolóxico e a actitude parasitaria da clase política  dirixente.

    Expoñente  significativo de tal criterio, é o inmobilismo funcional das organizacións políticas, que desde o seu nacemento coa   instauración de sistemas democráticos representativos, até os tempos que corren, quedáronse atrasadas en razón ás súas propias discapacidades e desamaños, circunstancia que obriga un cambio radical no formato tradicional da súa función como representates  da sociedade.

    De antemán temos de dar   por sentada  a desconformidade de quen   manteñen  formulacións enfrontadas a este  cambio, apostando pola  continuidade do caduco modelo vixente. Pero non debe sorprendernos, pois resulta obvio, que os aproveitados, os profesionais  dependentes por afectación de intereses,  defenderán con uñas e dentes os privilexios  e vantaxes que lles achega  o sistema político actual, non sendo estraño a resurrección  das cincentas e inservibles  ideoloxías como arma arreboladiza  contra os promotores   reformistas  a quen estratexicamente bautizarán como reaccionarios, inimigos da democracia representativa.

      O que ocorre, é que o grao de quebranto da actual estrutura política como mecanismos de intermediación representativa é un todo manifesto que para maior abundamento  ten como agravante o sinal de irreversible, podendo afirmarse sen risco a equívoco que a actual crise  do réxime democrático constitucional coas repercusións derivadas, non é máis que o  contaxio da propia crise dos partidos políticos caracterizada por un  arcaico conceptual e unha mediocridade  inherente, circunstancias que non reparan  entre  siglas.

    Quen como representantes políticos, a través dos seus  actos decláranse  incapaces de liquidar os graves problemas do país, é evidente que eles non son a solución,   senón a parte máis  complexa do problema,  co agravante que este  procreo  deixou de ser   un aspecto  conxuntural para  tomar corpo  de complexidade  recóndita. O catalogo expositivo da multiplicidade do conflito é extenso e variado (un cambio económico  perplexo,  unha convulsión social progresiva, un paro  excesivo, unha débeda externa no  170% do PIB, etc., etc.) e ante este espiñento escenario o noso representantes políticos  poñen en práctica o alarde testemuñal como medida, pensando que, con cambios constitucionais, con fráxiles reformas laborais ou equívocas  rectificacións  fiscais, poidan chegar a transformar as ocorrencias en remedios.

    Queda visto que os factores recorrentes  que a través da historia foron utilizados como dogma determinante da  localización  nas  diferentes correntes  políticas, na actualidade, son palabras  soltas dunha   linguaxe superada e, asemade o maior dos anacronismos  que o tempo real e o  contexto socio económico tivese causado.

    A herdanza remota do tradicional  pensamento ideolóxico, ha de ser transformada  a través dun proceso de política cuántica, cuxa meta ha de ter por obxectivo     esencial  crear unha transición do actual formato dos  partidos políticos,  para a súa conversión en estruturas corporativas,  capaces de cumprir coas aspiracións  socio económicas que a sociedade dos novos  tempos demanda, e cuxo obxectivo supremo é alcanzar  o estado do benestar de forma estable.

    Pero ese obxectivo ademais de cambios conceptuais dos actuais criterios funcionais,  require unha limpa na mediocridade dos seus compoñentes directivos, por canto,  o éxito da  metamorfose cuántica, esixe de partida  unha condición selectiva , que non é outra  que erradicar a impropia  xerarquía derivada do  control e dominio extensivo da masa militante, marcando alternativamente vantaxes a prol dun    staff de homes e mulleres altamente cualificados, pois o tempo veu demostrar  que  ningún proxecto político resulta real, se o rumbo do seu destino establéceo  o mais incapaz dos seus dirixentes.

    http://galdo-fonte-xm.blogspot.com/

     

    Denunciar
    Compartir en Twitter
    Compartir en Facebook