Imaxes do horror toponímico

LUIS P. FERREIRO | A CORUÑA Un grupo de alumnos do instituto Puga Ramón, en Elviña, capitaneados pola súa profesora de lingua galega, Luísa Diéguez, veñen de inaugurar unha exposición fotográfica na que denuncian a pervivencia, en moitos camiños e estradas, de carteis e indicacións que manteñen topónimos castelanizados que atentan tanto contra a legalidade como contra o sentido común.
A idea de realizar esta instalación ven dunha actividade que a docente lles propuxo aos seus alumnos, que cursan terceiro da ESO: "Cada vez que vía unha indicación cun topónimo castelanizado, producíaseme unha irritación. Sacábame das miñas casillas". Para recoller testimonio desas aberracións lingüísticas, Diéguez comezou a sacar fotografías dos carteis, ainda que sen intención de facer nada con elas. "Pero, como o tema volveu a estar de actualidade, aínda que na Coruña nunca deixou de estalo —puntualiza a profesora—, ocorreuseme a idea de sensibilizar aos rapaces sobre este asunto". A forma elexida pola docente foi recomendarlles que fixeran coma ela, e que sacaran unha foto de cada unha das barbaridades toponímicas que pasasen ante os seus ollos: "Mostraronse moi interesados, ainda que a súa participación dependía tamén da implicación dos pais. Pero sí, estaban pendentes, e trouxeron moito material".
Pero o obxectivo da Luisa Diéguez, que non era outro que fomentar o debate e concienciar aos seus alumnos sobre o uso correcto do galego á hora de referirse a vilas e lugares, cumpliuse con creces. Á hora de recopilar as fotografías que forman parte da exposición, a profesora non ten ningunha barbaridade preferida: "Por exemplo, que se siga a decir Arteijo, aquí na Coruña, paréceme intolerable. É que a maioría son cousas que non se poden traducir, como a rúa Riego de Agua. En galego, rego non é a acción de regar, é un regato. Son cousas moi diferentes".
Luisa Diéguez aínda non esgotou a súa capacidade de indignación. Obviamente, móstrase tan a favor das leis que din que o galego é o único topónimo oficial válido, como en contra de que os políticos non dean exemplo e, por despiste ou preguiza, cometan erros como o do conselleiro de Cultura, Roberto Varela, cando se referiu a Sobrado dos Monxes como "Desván de los Monjes", nun acto oficial: "Esa falta de sensibilidade foi algo absolutamente aberrante. Se me pasase a min, non volvería saír á rúa pola vergoña".