Manuel Ferreiro Lingüista, escritor e catedrático, especialista en Eduardo Pondal

"Sería desexable que Pondal estivese máis presente no corazón e na cabeza dos galegos"

"A súa influencia sería maior se as institucións e o sistema escolar se puxesen ao servizo dunha conciencia nova que lle da máis valor ao propio"

14.12.2017 | 01:25
Manuel Ferreiro na biblioteca do seu domicilio.

O Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses e a Real Academia Galega conmemoran hoxe o centenario da morte de Eduardo Pondal cunha conferencia na Biblioteca de Estudos Locais ás 20.00 horas a cargo do catedrático da Universidade da Coruña, lingüista e escritor Manuel Ferreiro, quen salienta a pegada "épica" dunha obra coa que quiso dignificar a cultura e a identidade de Galicia.

- Lembramos hoxe os galegos aínda a Pondal, ou a súa obra e a súa figura están esquecidas?

-Bergantiños e terras próximas teñen unha memoria moi viva de Pondal, de moita identificación; o simposio pondaliano xunta desde os anos noventa a moitísima xente. Penso que no corazón de todos os galegos e galegas tamén está moi vivo como autor do himno, que é a expresión cantada da nación. Pero como calquer produto cultural e poético, non cotiza en Bolsa. Sería desexable que Pondal, como outros pais da patria, estivese máis presente na mente e no corazón dos galegos. Rosalía no século XIX e Castelao no XX escurecen a súa figura.

- Que se pode reivindicar de Pondal que xa se saiba del ou que non se coñeza tanto?

-Para mín o fundamental de Pondal é a súa posición radical e comprometida perante o feito literario e perante a situación do país. Dedicou todos os seus esforzos a unha obra posta ao servizo da patria galega para que servise de chamada a que os galegos tomasen conciencia do seu estado de opresión e se sumasen a un movemento de liberación e dignificación do país, que moita falta aínda nos fai. Pero Pondal é tamén un autor complexo, poliédrico, con moitos estilos e influencias na súa poesía, coa exaltación da chamada ao combate.

- A Galicia que quería o autor entón sería a mesma que querería hoxe se vivise?

-Tiña unha actitude política explícita, militaba nas filas do que poderiamos chamar nacionalismo. Era íntimo amigo de Rosalía e de Murguía e foi dunha xeración que medrou á sombra dos mártires de Carral, unha xeración moi conectada entre si dunha Galicia que saía dos séculos escuros e quería dignificar a lingua a cultura, o folclore... Era federalista e tiña a idea poético-política de que Galicia podería liderar unha federación ibérica de España e Portugal. Mais era intelixente e sabía que probablemente ese era un soño do que estaba lonxe, e mais lonxe hoxe en día. Penso que Pondal hoxe apoiaría calquer movemento que tivese a Galicia na cabeza e no corazón.

- A súa obra deixou pegada?

-Si. Exerceu como poeta nacional e referencia da cultura e da nación galegas desde a morte de Rosalía en defensa do noso. Máis influencia podería ter se o sistema escolar e as institucións deste país se puxese ao servizo dunha conciencia nova das novas xeracións de galegos e galegas que lle dan máis valor ao propio e ao coñecemento dos que sacrificaron a súa vida para que nós puidésemos dicir que vivimos nun país que se chama Galicia.

- Que innovacións temáticas e técnicas deixou a súa obra?

-Tal e como o vexo eu, na poesía galega do rexurdimento Rosalía era a voz da profundidade filosófica da persoa, Curros representa a voz civil e Pondal era o bardo que chama á épica e ao pobo a espertar. Por outro lado, tiña un xeito de expresión moi particular, unha altísima calidade lingüística e estilística, un criterio de selección estética espectacular. A súa formación lingüística era moi fonda e recurría a préstamos doutras linguas, polo que fixo unha modernización e actualización léxica da nosa expresión literaria.

- Despois de Pondal hai algún outro "cantor da raza galega"?

-Máis que da raza, do pobo galego. Despois de Cabanillas e tras a Guerra Civil que supuxo unha gran ruptura, eu diría que Uxío Novoneira e Manuel María serían os dous poetas nacionais que identificaron o seu universo poético cun territorio, o Courel e a Terra Chá, que funcionaban como metonimia de Galicia enteira.

- Bótanse en falta en Galicia máis covas célticas onde debatir?

-Penso que sí. Se non queremos desaparecer como pobo da faz da Terra teremos que vencer as nosas diferenzas, dialogar entre todos e contruír e reconstruír a patria común. Se hoxe vivise Pondal tamén defendería esa mesma idea.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

GALICIA EN VINOS

Galicia en Vinos

Todos los vinos de Galicia

Consulta aquí todos los vinos de las cinco denominaciones de origen de Galicia
 


esquelasfunerarias.es
Enlaces recomendados: Premios Cine