O falar non ten cancela

XOSÉ MANUEL MALLO Onte fiquei moi soprendido mentres escoitaba certos comentarios encol do partido do mércores. Cando fala xente que non coñezo limítome a escoitar sen máis. Conversas varias, discusións, opinións... e vía xente meio alporizada pola derrota diante do Sevilla. Eu non sei se a xente que máis falaba, que máis agredía verbalmente ao adestrador, sobre todo, e aos futbolistas, é da que vai a Riazor cada vez que hai partido ou que fala segundo o resultado. Sei que algún dos interlocutores é habitual no estadio, polo tanto sabe o que hai e ata onde pode chegar este equipo. Porque perder co Sevilla é moito máis que normal; o anormal é gañarlle ao Valencia e deixalo fóra da Copa, sobre todo da forma en que o fixo o Deportivo, vencendo en Mestalla e anulando os dous goles que os valencinistas tiñan de aventaxe en Riazor. Iso é o extraordinario.Non sei como alguén pode pensar que este equipo pode competir ao mesmo nivel que o sevillista, que o Madrid, que vén a vindeira semana, que o Barcelona e con outros tantos rivais cun plantel moi superior, en número e en calidade, que o que ten o conxunto coruñés. Falamos de Champions, falamos do que era a UEFA, falamos de títulos, falamos, falamos..., o falar non ten cancela. Abonda con deterse un pouco a ollar como están os futbolistas albiazuis, o esforzo que teñen que soportar nalgún caso -"al final tenemos que jugar estés como estés", dicía onte Antonio Tomás-. Fanno por orgullo, porque a "ilusión pode máis que o cansanzo", que comentaba Juan Rodríguez. Un equipo no que onte xogaron dous futbolistas que principiaron a temporada en Terceira División. Un equipo roto que vai ter a sorte de que só lle vai ficar a Liga para tentar manter esa anormalidade ata o remate. Creo que hai xente inxusta. Creo que este equipo, técnicos e futbolistas, están a sacar petróleo de onde non hai nada. Entendo que a derrota produciu certa decepción, pero a realidade é a que é.