15 de enero de 2018
15.01.2018
Emilio Grandío Seoane Investigador e coordinador do proxecto 'Caixa da Memoria'

Emilio Grandío Seoane: "Temos moito patrimonio e cómpre adaptalo a este tempo e apostar por el a medio prazo"

"Non vemos a 'Caixa da Memoria' como un espazo físico, mais as cousas que se fan nos barrios e esa voz que non está nos libros de historia oficiais ten que ter presenza"

15.01.2018 | 12:56
O profesor Emilio Grandío Seoane.

O profesor de Historia na Universidade de Santiago de Compostela Emilio Grandío Seoane coordina o proxecto da Caixa da Memoria co que o Concello pretende profundizar no pasado da cidade. Non é só unha análise da súa historia recente, senón un amplo traballo sobre como se poden relacionar algúns dos elementos singulares da cidade para crear, baseadas no pasado, novas conexións.

- O proxecto Caixa da Memoria céntrase nos tres actos que teñen programados para este mes ou irá aínda máis alá?

-O Concello encargounos un informe que se chama Caixa da Memoria para abrir novas liñas e estruturas de relación entre o pasado da cidade a través dalgúns centros, como poden ser os museos, as casas museo, a paisaxe urbana... Primeiro había que reflexionar sobre o que hai e, despois, desenvolver cuestións que poidan dar valor ás potencialidades que ten a cidade nestas datas respecto ao pasado. A pregunta do Concello era, como podería sacarlle partido a todo isto que ten a cidade? Así que, programáronse estas xornadas abertas, pero tamén se lle pasaron uns cuestionarios a determinados sectores sociais, da cultura e que traballan sobre o pasado na cidade e que nos achegan moita información de diagnose. Hai tres cuestións básicas: A cidade ten unha infraestrutura enorme con relación ao seu pasado, coido que non hai ningunha cidade en España con tantas casas museo, e agora hai que lles buscar interrelación, ten museos, proxectos... Ten tamén unha potencialidade enorme, que é a Torre de Hércules, as entidades e os monumentos que falan da memoria, e tamén ten temáticas que poden servir de integración. Hai determinadas cuestións que cómpre ter en conta, como a democracia, o xénero, a cidade aberta que é A Coruña, todo iso se pode estudar e pode abrir novas liñas temáticas. De aquí sairá un informe que, posiblemente, sacaremos en marzo.

- Adóitase a pensar na memoria como no pasado recente, pero se van analizar a Torre de Hércules, entendo que van falar da cidade desde os seus inicios, non si?

-A relación da cidade co seu pasado ten unha serie de institucións, espacios físicos e edificios que, moitas veces, se ollan dun xeito autónomo e individualizado, pero que, en conxunto, conforman un espacio urbano interesado polo seu pasado. Unha destas patas é a memoria, aínda que adoitemos a pensar nela como o pasado recente. Hai unha memoria que non é só o recordo da guerra civil ou dos represaliados, é a lembranza en si mesma. Hai testemuñas da nosa historia máis recente que deben ser cubertas.

- Por exemplo?

-Unha das mellores maneiras de integrar os barrios co centro podería ser reunir as súas memorias e xerar unha Coruña distinta desde o princpio do século XX. Así que, non é só a represión senón que a memoria é unha peza do pasado, a historia realizada de xeito académico e con métodos científicos é outra. Xuntar as dúas pezas é o propósito que temos neste proxecto, porque as dúas son pasado e as dúas conforman este espazo social e urbano que se chama A Coruña.

- E terán lugar na Caixa da Memoria esas persoas anónimas que non entraron nos libros de historia pero que, á súa maneira, forman parte do imaxinario da cidade?

-Non vemos este proxecto como un espazo físico, claro que as cousas que se fan nos barrios e esa voz que non está nos libros oficiais ten que estar. A historia fala máis do oficial e a memoria fala da percepción e cómpre xogar coas dúas porque as dúas miran cara ao pasado e o pasado da cidade constrúe identidades moi singulares que dan lugar a unha determinada sociedade. Aquí hai unha enorme canteira de historiadores, aínda que algúns tiveron que marchar a Compostela para estudar porque aquí non hai facultade. Todos eles contan con gran interese pola historia da súa cidade, viven aquí e estúdana. Hai unha institución, por exemplo, como o instituto José Cornide que podería funcionar como un dos núcleos irradiadores do ámbito cultural, xunto con outros máis. A Torre de Hércules, o museo arqueolóxico... Teñen un valor moi alto todos xuntos. Os encontros son un método para que a cidade participe no debate e na reflexión, porque é un proxecto en común e porque temos como obxectivo a cidade.

- E que lugar ocupa a antiga prisión provincial, por exemplo, con tanta historia detrás?

-Non pensamos especificamente nela porque tampouco sabemos moi ben como vai funcionar, pero si que contemplamos todo o entorno da Torre de Hércules, coa cadea incluída, porque moitas veces temos o faro como se fose o patio de atrás da cidade e cómpre aproveitar a súa capacidade de atracción. Temos moitas cuestións enriba da mesa, como o impacto do turismo na cidade, sobre todo, o dos cruceiros, para saber cales son os pros e os contras de que cheguen miles de persoas todas as semanas ao centro da cidade, ten un atractivo e só queda poñer en valor todas as cousas que ten a cidade e que agora están case escondidas. Non pretendeemos entrar en terreos de turismo, pero condiciona como se ten que actuar.

- Algo así como ter en conta o pasado para deseñar o futuro?

-Cando un historiador di que quere estudar o pasado non é que minta, pero todos os historiadores cando buscamos o que pasou antes é para entender o presente e de aí partimos. Proxectos dos 80 e 90 que desenvolveron moito a cidade no ámbito cultural están a sufrir unha ralentización e, ás veces, o que fai falla é buscar novos obxectivos, adaptar aos novos tempos todo o que temos, que temos moito, e apostar por eles a medio prazo e non a curto.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

GALICIA EN VINOS

Galicia en Vinos

Todos los vinos de Galicia

Consulta aquí todos los vinos de las cinco denominaciones de origen de Galicia
 


esquelasfunerarias.es
Enlaces recomendados: Premios Cine