Granada e Galicia, da man na nova novela de Rober Cagiao: "O thriller é o xénero máis completo da literatura"

Dous asasinatos, dúas cidades e unha gran profundidade social. Esta é a premisa da décimo sexta entrega de Rober Cagiao, Cadena de favores, onde o autor dá continuidade á historia da triloxía comezada en 2025 con La dama de Anboto. "O único que ten de continuísta son os personaxes, porque o caso anterior está finalizado, e este é un caso totalmente novo", comenta Cagiao, tamén responsable da libraría Lume Espazo Cultural (Fernando Macías, 3).

Mentres que no inicio da triloxía os inspectores Bibiana Galdós e Martín Lasarte viaxaban entre Galicia e Euskadi, en Cadena de favores pivotarán entre terras galegas e Granada. "Aí haberá unha trama na que se vai mesturar o tráfico de órganos con todo o que é o choque de culturas entre o cristianismo e islamismo", explica Cagiao.

'Cadena de favores' é o seu décimo sexto título, e segunda entrega da triloxía que comeza con 'La dama de Anboto'. Que novidades trae nesta historia?

Correcto, é o segundo do que vai ser unha triloxía, na que o único que ten de continuísta son os personaxes, porque o caso anterior está finalizado. Este é un caso totalmente novo, que no canto de ir a Euskadi dende Galicia, como no anterior, neste caso partimos de Galicia, coma sempre, pero van a Granada. Aí haberá unha trama na que se vai mesturar o tráfico de órganos con todo o que é o choque de culturas entre o cristianismo e islamismo. Esas pontes que eu sempre intento construír nas novelas. E logo que morre xente, iso tamén é verdade, pero realmente non é o máis importante: o importante é o por que, o como e o resultado. E xa digo, é a segunda entrega, e a terceira será a que dará remate á triloxía, o ano que vén.

Esta historia móvese entre Galicia e Granada, como comentaba. Por que estes destinos?

A anterior fun a Euskadi, porque era o sitio onde máis cómodo me sentía despois de Galicia, e o segundo é Granada. Granada, á parte de ir moitas veces e coñecer bastante todo o tema da Alhambra, toda a cultura que rezuman todas esas paredes, que é tremendo todo o que hai alí, gustábame moito retratar ese tema.

Hai unha segunda capa na novela, unha segunda lectura alén do entretemento.

Si, gústame tamén meterme en charcos, e este charco era bo, porque na primeira escena morre o representante islámico en Galicia diante da Catedral de Santiago, e practicamente catro capítulos despois morre o imán de Granada aos pés da Alhambra, os dous son irmáns. Entón claro, aí xa a estamos liando. Gústanme bastante meterme neste tipo de cousas, pero tamén para que a xente pense, para que vaia un pouquiño máis aló do entretemento, que por suposto é entretemento, pero un pouquiño máis tamén.

Trata temáticas actuais coma os conflitos relixiosos e existenciais, incluso. Cre que ler sobre estes asuntos co panorama mundial actual é relevante?

Eu creo que sempre. Calquera escritor de novela de misterio, a maioría van dicir o mesmo: realmente as mortes pouco lles importan. O que realmente nos importa sempre son os temas de fondo. Case toda a novela de misterio, a novela negra en Galicia ten sempre un trasfondo social, que é ir un pouquiño máis aló, non soamente o entreter. Que si, loxicamente hai un asasinato e todos temos as nosas cábalas de quen é, quen non é, ver esa resolución... Pero a maiores sempre hai eses temas un pouco máis duros que nos fan pensar.

Por que ese título?

Explícase porque neste caso temos esa loita entre que parece que sempre hai entre cristiáns e musulmáns, pero tamén se fala moito da cadea de favores, que é ese sistema no que ti das algo a cambio doutra cousa. Trátase de grandes favores que falan do tráfico de órganos, de persoas, etc. Que pode chegar a facer unha persoa nunha situación desesperada? Como pode ser a morte dun familiar que precisa dun trasplante. Entón falo un pouco da moral, e aquí hai unha empresa ficticia que se dedica a facer ese tipo de trasvases.

Neste sentido, o proceso creativo foi distinto, ao ter que investigar unha cultura que pode resultar máis descoñecida?

Eu o que sempre fago é ir aos lugares que aparecen nos meus libros. Entón a Granada fun moitas veces, pero concretamente para o tema do libro, coincidiu que estabamos en pandemia aínda. Fun á Alhambra nunha visita guiada, eramos moi poucos, sete ou oito persoas, e alí fixen contacto coa guía que facía a ruta. A partir de aí tivemos contacto epistolar, e axudoume moito no que é a novela, porque ao final son temas que descoñecemos un pouco, e hai xente experta, e ela foi a que me axudou neste tema.

A cantidade de información sería inxente.

A documentación para este libro foi especial por esa necesidade de saber máis. Porque claro, vas á Alhambra e ves esas marcas nas paredes, que non sabes o que son porque non sabes ler árabe, e ela íame contando que era cada cousa, por que estaban alí... Pero polo demais, eu escribo as novelas sempre igual, sabendo o que quero contar, os temas que quero tratar e os personaxes que elixo, e tiro adiante ata rematar. Non me rompo moito a cabeza nese sentido.

Vostede é un escritor de thriller. Por que sente esa fascinación por este xénero?

Sempre digo que, para min, o thriller é o xénero máis completo da literatura. Dígoo clarisimamente, porque levo 16 libros e teño outros dous agardando, xa escritos. Un libro de thriller bo o que ten é que ten unha investigación aberta, pero á par estás facendo moitas outras cousas: podes estar falando dunha historia de amor, pode haber sexo, pode haber moitísimo drama, pode haber historias familiares, podes xogar coa historia, podes facer un thriller histórico no que xogas cos tempos, podes facer incluso thrillers futuristas, falar do futuro, distopías... É dicir, eu creo que non hai xénero que non podas meter no thriller. Eu creo que esa é a clave de que haxa tantos escritores de thriller en Galicia, porque en Galicia temos esa pizca de misterio.