A Galicia rural dos 80 vista por un holandés: as fotografías de Tom van Vliet súmanse aos fondo do Museo do Pobo Galego

O Museo do Pobo Galego xa garda entre os seus fondos a colección de imaxes do holandés Tom van Vliet en Galicia, que constitúen un «valioso testemuño» da vida rural da autonomía na Transición, grazas ao acordo de cesión asinado entre a institución e o propio fotógrafo. Os primeiros, representados pola presidenta do Padroado, Concha Losada, expresaron o seu «orgullo» por «recibir» un legado «tan singular», mentres que o autor defendeu que non hai «mellor sitio» para acoller ese acervo documental que agora se integra nun arquivo cuxa misión é conservar, estudar e difundir o patrimonio cultural galego .

Na doazón, que inclúe as imaxes tomadas en Agolada entre 1978 e 1984, non só se inclúen todas os negativos —arredor de dous mil— e diapositivas (150) orixinas que captou van Vliet no seu periplo pola comunidade, senón tamén as achegas doutro fotógrafo, Jeroen Hoogakker, que o acompañou nas súas dúas primeiras viaxes a Galicia. Ademais, a cesión incorpora unha corentena de copias.

As imaxes conforman, segundo o Museo, un fondo de gran valor documental sobre a vida cotiá, os espazos de sociabilidade e os modos de vida dunha contorna rural «en transformación». Un veciño de Agolada que asistiu ao acto, Manuel Busto, destacou precisamente a mirada «diferente» do holandés sobre os labores diarios. «Chamáballe a atención a xente traballando coas vacas, a asistencia á igrexa, as festas ou os labores do campo», comentou.

O periplo de Vliet por Galicia

No acto de sinatura participou tamén o fotógrafo Eutropio Rodríguez, quen actuou como intermediario na cesión e é autor dun libro sobre o fotógrafo holandés, «O pálpito interior», no que examina o traballo do documentalista.

Segundo explican dende o Museo do Pobo Galego, a primeira visita de Ton van Vliet (Terborg, Holanda, 1956) a Galicia produciuse en 1978, cando, sendo aínda moi novo, chegou case por casualidade a Agolada, despois de ver un artigo nunha revista sobre a comunidad. Repetiría a súa estadía na comarca do Deza en varias ocasións e retrataría, dun xeito «próximo e repectuoso», desde escenas en tabernas a reunións sociais.

As súas imaxes, inciden dende a entidade, van máis aló do rexistro documental para se converter «nun espazo de encontro entre culturas, no que dialogan a experiencia do fotógrafo e a identidade do territorio».

Suscríbete para seguir leyendo