05 de noviembre de 2012
05.11.2012
La Opinión de A Coruña
Aa pé de rúa

Preocúpanme as non-accións

Xosé Manuel Mallo

05.11.2012 | 01:00
Preocúpanme as non-accións

Caeu a segunda vitoria. Xa era tempo. A mágoa foi que puido ser máis ampla e que houbo que sofrir ata o remate. Puido gañar por máis o Deportivo porque tivo dous remates netos que non entraron por pouco, non por dominio ou por dominar ao Mallorca. Foi por eses remates de Bruno, levantando o balón por riba de Aouate, e de Pizzi, que nunha falta directa mandou a pelota contra o traveseiro. Pero non entraron. Isto provocou que o encontro se mantivese vivo, que en calquera xogada os visitantes puidesen igualar. Cando a ventaxe é mínina nunca pode estar un quedo nisto do fútbol. Nin se poden cometer erros, como tampouco facer concesións. Que disto houbo a mans cheas. Un bo partido, tanto do equipo como no plano individual, pódese estragar por una non-acción. Explícome. Digo non-acción se un futbolista permite que un adversario marche sin facer nada para evitalo. A última oportunidade do Mallorca chega nunha falta perto do área. Falta que se tivo que cometer moito antes, en concreto no círculo central, aí Valerón -xa sei que nunca o vai facer- tiña que derrubar ao futbolista balear para evitar que puidese sorprender aos seus compañeiros, como chegou a facer. Menos mal que Marchena cortou a xogada fóra do área. Menos mal. Como tampouco se pode permitir un que lle rouben un balón no interior do seu área cando ten toda a ventaxe. Pasoulle a Juan Domínguez. Son detalles, si, que poden definir un partido. Competir é moito máis que tocar ben a pelota. Amosouno o rival. Na primeira parte o Deportivo so fixo dúas faltas. Outras cinco na segunda. Creo que non é normal. Pero se ve que non hai nada que facer neste aspecto.

Cuestionado tras un inicio de curso gris, se reinvindicó con una gran actuación, golazo incluido.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

Buscador de deportes