06 de abril de 2018
06.04.2018
BETANZOS

"Estiven máis de vinte anos dando voltas polo mundo, de cativo quería ser indíxena"

"En Menorca levo o buque insignia, porque o medio ambiente alí é moi importante" - "Os ríos das Mariñas teñen unha riqueza brutal, a xente ten que sacar peito"

06.04.2018 | 12:33
Javier Ares, onte, á entrada do Liceo de Betanzos.

Javier Ares, conseller de Medio Ambiente e presidente da Reserva da Biosfera de Menorca, é betanceiro e acaba de estar na súa localidade natal para presentar a súa experiencia, como convidado, nunha xornada organizada pola Reserva da Biosfera Mariñas Coruñesas sobre Reservas de Biosfera, Retos e Oportunidades máis alá da conservación que se celebrou onte no Salón Azul do Edificio Liceo brigantino.

- Como acaba un betanceiro de conseller de Medio Ambiente e presidente da Reserva da Biosfera de Menorca?

-Eu de cativo sempre dicía que de maior quería ser indíxena. Aos dezasete anos, despois de coñecer profundamente Galicia e a miña comarca a cabalo, en piragua, escalando..., funme a ver mundo. Estiven en Papúa, Amazonia, Nueva Guinea... Estiven máis de vinte anos dando voltas polo mundo, colaborando con organizacións internacionais que traballan en defensa do social e do medio ambiente. Coñecín Menorca como activista de Greenpeace e gustoume moito a illa; despois coñecín unha moza e fixen familia. Eu xa facía voluntariado ambiental, pasou unha oportunidade política por diante do meu nariz e decidín aceptala porque era unha oportunidade de facer algo por Menorca.

-Que competencias ten como conseller de Medio Ambiente?

-Máis alá da consellería en si, que engloba augas, residuos, enerxía, pesca e medio ambiente, levo tamén a presidencia da Reserva da Biosfera, do Consorcio de Residuos Enerxía e do Grupo Leader. En Menorca levo o buque insignia, porque levar a bandeira do medio ambiente aquí é unha cousa moi importante, é unha responsabilidade moi grande.Os menorquíns preservaron unha illa moi diferente ás outras illas, hoxe en día é unha xoia polas praias que ten e polo cuidado que está todo.

-E como foi o paso do activismo á política?

-Foi un paso moi pequeno, porque eu sempre fun activista, aínda que é certo que antes tiña aos políticos en fronte. De feito en Betanzos xa fixen moita política desde o social. Eu viña cada certo tempo, sobre todo nos veráns, e todo o que aprendía ou vía no mundo o levaba alí; organicei moitas actividades sociais, culturais e sobre todo lúdico festivas, pero sempre cunha mensaxe de solidaridade. O que pasa é que antes estaba por fóra, cos políticos en fronte... Sempre traballei moito da man do Concello, da Deputación e incluso coa Xunta e fixen moitas actividades innovadoras.

-Como cales?

-Pois organicei unhas xornadas que se chamaban rutas polo mundo ás que convidaba aos meus amigos internacionais e faciamos unha amalgama moi cosmopolita. A feira medieval tamén foi unha idea que xestamos nós. Eu poñía a semente e despois fuxía porque o meu mundo sempre foi a escala planetaria [ríe].

-E agora preside a Reserva da Biosfera de Menorca, unha das máis maduras de España...

-Si, foi declarada en 1993 pola Unesco e supuxo todo un cambio de paradigma porque se declarou reserva toda a illa, os oito municipios, a industria, a agricultura, todo o sector turístico... Por primeira vez se declaraba reserva un territorio enteiro, con todo o que iso supoñía. Na Reserva das Mariñas Terras do Mandeo, por exemplo, non está dentro A Coruña porque é unha cidade moi difícil de traballar. Menorca foi un experimento e somos en certo sentido un neno mimado. Como conseller de Medio Ambiente presido un secretariado da Unesco da rede de illas e zonas costeiras para traballar problemas comúns e solucións comúns. Todo se comparte, non hai copyright.

-Que precisa unha reserva para que resulte efectiva?

-Para ser un territorio reserva da biosfera os políticos deben ter unha mentalidade e unha toma de decisións diferente. E tamén precisan unha financiación diferente. Se queremos ser un laboratorio vivinte onde experimentar solucións a problemas solucións a problemas globais a pequena escala, precisamos tamén un trato económico diferenciado. E tamén é importante que nos políticos cale que a reserva da biosfera está por encima das discrepancias políticas e que debe ser unha ferramenta de consenso e que é moi importante a participación social nas decisións de futuro para non hipotecar a xeracións vindeiras.

-A reserva das Mariñas ten cinco anos. Que lle diría aos veciños para que se involucren?

-A xente ten que valorar que ten un territorio único. Hai que sacar peito. Que agora hai moitos eucaliptos e menos carballos? Bueno, pero poden volver os carballos se nos poñemos as pilas. Hai que recuperar esa mentalidade de antes. Cando era cativo plantábanse os carballos e os castaños para os netos mentras que hoxe se plantan eucaliptos para que vaian os cartos ao peto en dez anos. E eso é o que nos matou, pero é enmendable. Hai volta atrás.

-Di que tendemos a valorar pouco o noso. Como betanceiro, que recuncho das Mariñas Terras do Mandeo cre que non está suficientemente recoñecido? A que enclaves poderiamos sacarlle máis partido?

-Evidentemente os ríos e as rías teñen unha riqueza brutal. Eu collín a malaria e vivín tres anos no Chelo, recuperándome nunha casa que tiraron hai catro anos e que fixera Franco. Para min ser rico era ir ao Chelo ás once da mañán. Loitei moito porque os eucaliptos chegaban ás beiras do río e eso é terrible. Si tes, pero non o valoras? Aquí temos todo abundancia, pero si te empeñas podes acabar con elo. Moitos sitios do mundo remataron con todo o que teñen e o están pasando moi mal, é aí e onde ten que mirar a xente. Aquí estamos a tempo. A reserva non é un sitio de confrontación política, é un sitio de consenso. E para eso ten que estar a cidadanía involucrada, o sector privado e a Administración.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

GALICIA EN VINOS

Galicia en Vinos

Todos los vinos de Galicia

Consulta aquí todos los vinos de las cinco denominaciones de origen de Galicia
 


esquelasfunerarias.es