O eclipse en Espenuca

O próximo día 12 de agosto Galicia converterase nun dos mellores escenarios de Europa para contemplar o eclipse. Miles de persoas buscarán un lugar elevado, cun horizonte despexado, desde o que asistir a un espectáculo que só acontece moi de cando en vez.

Sen embargo desde o miradoiro de Espenuca levase anos contemplando un eclipse moi especial: o «eclipse das vistas» que acontece os 365 días do ano durante as vinte e catro horas, sen ter que agardar por un día en concreto. A panorámica que desde alí se podía contemplar cando foi creado eclipsouse hai décadas.

O miradoiro foi concibido e deseñado na década dos anos cincuenta do século pasado por Alfonso Molina, enxeñeiro xefe de Vías e Obras provinciais e daquela alcalde da Coruña, que o imaxinou como un espectacular balcón sobre As Mariñas. Un lugar desde o que contemplar Betanzos e a súa ría, o val do río Mandeo e máis aló a cidade herculina. Un dos panoramas máis fermosos da comarca desde onde contemplar o solpor no horizonte da ría da Coruña. Un punto no que a vista dominaba os catro puntos cardinais. O escenario natural máis fermoso instalado no corazón mesmo da comarca das Mariñas.

Aquel soberbio balcón converteuse pouco a pouco e grazas á desidia das institucións que tiñan o deber de coidalo, nun balcón cego, coa persiana baixada. O horizonte segue estando onde sempre estivo pero o visitante tan só pode imaxinar unhas vistas que se antollan espectaculares. A contemplación da paisaxe desde o miradoiro de Espenuca é un verdadeiro exercicio de fe. As vistas existen, seguen estando aí e Incluso hai quen as recorda, pero non se ven. Para as novas xeracións son case unha lenda igual que a das meigas, «habelas, hailas».

Mentres que o 12 de agosto miles de persoas levantarán a vista cara ao ceo para ver como a Lúa oculta o Sol durante só uns minutos, en Espenuca non haberá novidade ningunha, pois desde o seu miradoiro a eclipse da paisaxe segue a ser permanente e duradeira.

Un dos atractivos turísticos do concello de Coirós e un dos miradoiros máis fermosos de Galicia está abandonado, ocultando durante anos a súa mellor riqueza sen que ocorra absolutamente nada. Contar con un miradoiro así é como abrir un museo coas obras tapadas por unha lona ou un teatro onde o pano nunca sobe. Un miradoiro sen vistas pode conservar o nome pero perde completamente o sentido para o cal foi creado.

Compre botar man canto antes deste espazo natural. Non estamos a falar dunha obra faraónica nin dunha intervención imposible. Trátase simplemente de devolverlle ao miradoiro aquilo que lle deu sentido cando Alfonso Molina o concibiu: a condición de espectacular balcón sobre As Mariñas. Recuperalo é unha débeda que temos coa nosa propia historia e ese é un labor que incumbe aos nosos gobernantes.

Para contemplar o eclipse de agosto abondará con levar unhas lentes homologadas, pero moito me temo que para contemplar a paisaxe desde o miradoiro de Espenuca, polo visto, seguirá facendo falta un milagre.