08 de abril de 2018
08.04.2018
Manuel Becerra Presidente da Asociación Profesional Colectivo de Gardacostas de Galicia

"É importante un coeficiente redutor na nosa xubilación pola dureza do traballo"

"O cadro de persoal ten unha idade considerable e as condicións psicofísicas merman" - "Os casos de violencia cos furtivos non van desaparecer, pero alomenos van a menos"

11.04.2018 | 02:01
Manuel Becerra, presidente da Asociación Profesional Colectivo de Gardacostas de Galicia.

A Asociación Profesional Colectivo de Gardacostas de Galicia constituise o pasado 3 de marzo e á súa fronte está Manuel Becerra. Este representante dos inspectores do servizo dependente da Consellería do Mar asegura que un dos obxectivos da organización recén creada é mellorar as condicións dos profesionais do sector, "sobre todo as vinculadas a aspectos físico e psíquicos que son inevitables", e colaborar coa Administración e co administrado (os traballadores da pesca).

-Por que xorde a asociación?

-Porque vemos a necesidade de darlle un impulso ao servizo. Estamos un pouco deixados ao ser un grupo pequeno dentro da Administración e os sindicatos, onde temos algún representante, queremos que teñan máis en conta as nosas preocupacións concretas. Estamos un pouco aillados e decidimos agruparnos nunha asociación para mirar polos temas que nos afectan.

- Buscan facer máis forza...

-E tamén unha representatividade que non tiñamos ata este momento. A entidade comezou a xurdir a mediados do ano pasado. Como estamos repartidos en bases, tamén é tratar de cohesionarnos, porque cada un está no seu territorio e non hai unión.

-Acusan á Consellería do Mar de "xerarquizar a dedo". En que postos se produce máis?

-Os postos de xefaturas de unión operativa, sobre os que xa hai unha sentenza de que teñen que ser por concurso. Tratamos de que a maioría de postos se asignen por concurso, mentres que a Administración tende á libre designación.

-Esta última é máis habitual?

-A partir dos xefes de unidade operativa é onde está o tema; en xefaturas de sección son de concurso e as de servizo son de libre designación. A escala vai de axente a xefe de unidade operativa, xefe de sección, xefe de servizo, e logo xa está o subdirector.

- Propoñen que o acceso a todos os postos de traballo se faga por concurso?

-O que pretendemos é que haxa unha carreira profesional e que poidamos ir promocionando dentro do servizo. Iso é fundamental.

- Cal é a formación que se precisa para entrar en Gardacostas?

-Hoxe en día unhas oposicións, que están rematando, de C1 (bacharelato). Está pendente de desenvolver algo coa Lei de Gardacostas, a escala de unión operativa, na que se integrarían patróns e mecánicos. De tódolos xeitos, no servizo están todos metidos (mariñeiros, patróns, mecánicos) na escala de axentes.

-Piden unha diferenciación nesta escala?

-Sí, claro. Falamos de promoción e ter unha carreira administrativa profesional para que a xente poida acceder a postos superiores.

-Polo decreto de funcións, o persoal doutras administracións pode acceder a un posto en Gardacostas. Que lle parece?

-Sí, pode acceder a algunhas prazas. Parécenos que debería haber unha reciprocidade neses temas porque nós non podemos ir a outros postos e eles sí poden vir aos nosos, e aí estamos en inferioridade.

-Queren que se igualen as condicións?

-Efectivamente. Se a xente doutras administracións pode acceder ao noso servizo, que os axentes do servizo poidan ter a posiblidade de saír e concursar noutras prazas.

-Tamén falan de inferioridade no tema da xubilación...

-En Asturias, por exemplo, os coeficientes redutores son do 0,15 puntos. O problema co que nos atopamos é que nós, polo feito de ser funcionarios, non temos ese dereito. Temos o mesmo traballo e incluso máis, porque temos competencia en control e vixiancia do sector, loita contra a contaminación e salvamento marítimo. Non temos recoñecido ningún coeficiente. É máis, nos barcos do servizo hai empregados dunha empresa que pon a tripulación coa que nós imos facer as vixiancias e o traballo efectivo, e esta sí ten redución, de 0,35. O que queríamos é intentar solventar isto, porque o cadro de persoal xa ten unha idade considerable que para facer o traballo en embarcacións, de salvamento e mesmo retirada de aparellos, require unhas condicións psicofísicas determinadas, e estas merman cos anos.

-Que supón isto?

-Neste asunto temos bastantes casos de patoloxías determinadas polo traballo que desenvolvemos dende fai moitos anos como son as de espalda, hernias ou protusións discais, e outras de idade como artrose e algunhas máis graves. Precisamente por iso consideramos moi necesario acadar un coeficiente ou reducir dalgún xeito a idade de xubilación, porque non somos como os funcionarios normais. Se imos levantar algo, facer un esforzo, físicamente se tes unha hernia discal xa sabes que o vas acusar. Non estás nin físicamente nin psicolóxicamente preparado. Consideramos importante ter o coeficiente redutor polas condicións do traballo.

-Que coeficiente estiman que se debería aplicar no seu caso?

-Os servizos de inspección doutras comunidades teñen o 0,15, pero nós estamos enrolados con salvamento, e os traballadores destas embarcacións teñen 0,35. Todo o que sexa restar está ben e habería que negocialo, pero cremos que nos corresponde o 0,35.

-É necesario que entre xente nova a traballar?

-Evidentemente. As condicións físicas que se necesitan no servizo son as axeitadas para desenvolver o traballo porque nós non somos só un corpo represivo con decomisos e sancións senón que estamos para axudar ao sector con salvamento ou na loita contra a contaminación, que son aspectos que non se publicitan tanto. Xa hai tempo que non hai ningunha desgraza, pero a maioría dos meus compañeiros estivemos no Mar Egeo, no Prestige e en afundimentos dalgún pesqueiro.

-Cre que o traballo é atractivo para que haxa incorporacións?

-Sí. A parte de contacto co medioambiente, a protección dos recursos, o salvamento e a loita contra a contaminación son bastante atractivos para a xente de aquí.

-Que se pretende coas RPT (Relación de Postos de Traballo)?

-Hai postos que se amortizan e pensamos que fai falla xente porque de momento, e dada a longa transición da crise, o envellecemento e as xubilacións quedan prazas vacantes que son moi necesarias.

-Reciben o apoio da Consellería do Mar?

-Tivemos reunións co subdirector e coa conselleira e en principio dixéronnos que nos ían apoiar e que estaban de acordo coas demandas, aínda que non con todas. Co tema da libre designación e o concurso, a Administración ten un punto de vista e nós outro, pero na renovación do cadro de persoal e de facer cursos de reciclaxe e formativos estamos totalmente de acordo. Tamén en tratar de adiantar a xubilación o que se poida, porque hai trabas como o de ser funcionarios? Buscamos unha solución.

-Como axuda a colaboración co sector?

-Na información a nivel de Administración e administrado e tamén ao estar con el se xorde calquera problema: estamos aí na evacuación de accidentados ou cando unha embarcación ten un percance. É unha interrelación. Xa existe a colaboración e queremos que se sepa que a hai.

-É algo habitual ou plantexaron medidas para aumentala?

-É habitual e penso que o sector ten coñecemento disto. A que non o ten é a sociedade en xeral. Pero o sector sí, [a colaboración] é fluida, excepto algún caso concreto. Queremos que vaia a mellor, ser un nexo de unión entre o sector e a Administración.

-E a relación cos furtivos, como é?

-Quedan conflitos latentes que son de difícil solución porque hai moita xente con problemas que ten este recurso dende hai tempo [para vivir] e é difícil cambiar esas dinámicas. Agora, dende que entraron os delitos contra a sostibilidade no Código Penal, esas reincidencias ou as reiteradas comisións destes delitos pensamos que se solventarán. Evidentemente hai quen cumpre as normas estrictamente, outros que a medias e tamén quen non as cumpre, pero iso está dentro do que é admisible e vaise reducindo.

-Entón, caeu a presenza dos ilegais dende que está tipificado o furtivismo como delito no Código Penal?

-Sobre todo ao principio sí que se notou unha redución. Despois pasou un tempo e parece que agora [os furtivos] están intentando ver ata onde poden chegar, pero en canto saian algunhas condeas volverá a retraerse.

-Temen pola súa vida?

-Tanto como que a vida corre perigo non, pero sí a integridade física. Hai xente agresiva e cando lle queres quitar unha cousa, revírase. Hai e houbo casos nos que te atopas con xente violenta, pero tamén se van reducindo. Os incidentes de violencia non van desaparecer, porque cada un é como é, pero sí que van a menos e neste aspecto hai que agradecer a colaboración das forzas e corpos de seguridade, en especial da Policía Autonómica e da Guardia Civil.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook