Carta aberta á alcaldesa da Coruña

Señora Alcaldesa,

Dirixímonos a vostede non dende a confrontación partidista, senón dende a urxencia cultural e a dignidade histórica. Recentemente, anunciou a súa intención de que a nova estación intermodal leve o nome de María Casares. O que vostede presenta como un gran recoñecemento, nós recibímolo como unha profunda decepción e unha estratexia de distracción que non podemos deixar pasar.

María Casares non foi unha viaxeira de paso por esta cidade; é a filla dunha Coruña que hoxe, grazas a decisións como a súa, segue a tratala coma unha estranxeira. Propor o seu nome para unha infraestrutura de transporte mentres se lle nega o seu lugar natural, o Teatro Colón, é unha manobra para "quitarse o problema de enriba" sen afrontar a verdadeira débeda que a institución que vostede preside ten coa cultura.

Por que a súa proposta é insuficiente e errada?

1. Onde está a alma do artista? María Casares foi a gran traxedia, o exilio e a palabra sobre as táboas. O seu legado vive no drama e na arte, non na loxística de viaxeiros. Poñer o seu nome nunha estación mentres o principal teatro da cidade mantén un nome que nada ten que ver coa nosa identidade é un exercicio de cinismo institucional.
2. Unha cortina de fume. Sabemos que cambiar o nome do Teatro Colón require valentía política e romper coa inercia. Ao elixir a estación, vostede busca o camiño fácil: compracer a estatística de "nomes de mulleres" en espazos públicos sen molestar ao status quo conservador que se opón a tocar o Colón.
3. A memoria non se negocia. A petición da cidadanía e do mundo cultural coruñés non é un capricho nominalista. É unha reclamación de xustiza histórica. María Casares debe ser a anfitrioa da creación artística da cidade, non o nome dunha terminal de autobuses.

Señora Rey, non confunda a nosa firmeza con irresponsabilidade. O irresponsable é ignorar a voz dun sector cultural que leva anos pedindo coherencia. A súa proposta de dar o nome de María Casares á intermodal non é un avance; é un "punto e final" prematuro que pretende pechar o debate sobre o teatro pola porta de atrás.

Pedímoslle que rectifique. Teña a audacia de dar á actriz máis grande que deu esta terra o fogar que lle corresponde. O nome de María Casares debe brillar nunha fachada que respire arte, non nunha que conte minutos de atraso.

Non nos conformamos coa estación porque a súa memoria merece o escenario.