18 de marzo de 2010
18.03.2010
Cantante galardoada co Premio Nacional da Cultura 2008

Mercedes Peón: "Os galegos poderiamos ser un exemplo para outras culturas"

"O único que pode salvar a transmisión oral na música é que se tome consciencia da súa importancia... coma as froles silvestres"

18.03.2010 | 10:05
Mercedes Peón. / la opinión

Galardoada co Premio Nacional da Cultura de 2008, nominada como mellor artista de Europa e valorada como unha das mellores músicas por diversas revistas especializadas. Mercedes Peón conseguiu o inalcanzable para moitos, "e todo isto sen promoción nin multinacional", afirma a artista, que participa no ciclo Xacobeo Raíces.

-Pasou do colectivo ao solista. Que aporta a individualidade?

-A min, a individualidade apórtame na creación, sempre teño que partir de min mesma.

-É un sinónimo de madurez?

-Creo que todos somos individuos pertencentes a unha comunidade. É importante non esquecerse dun. Só hai que ter tino para saber que lugar ocupas no teu traballo e discernir se é o momento de ser individuo ou formar parte dun todo.

-Un músico debería pasar polas etapas de grupo e solista?

-As profesións dun músico son múltiples e variadas. Para o coñecemento e a asimilación hai que partir dunha mesma ocupación pero para ser quen de tocar obras a un nivel superior hai que acudir á constancia e á soidade. Se es un bo músico de estudo o que necesitas é ser preciso pero se es unha música intérprete das túas obras, tes que ser sincera para que trascenda.

-Que se agocha en Sihá, o álbume co que vai finalizar a xira?

-Os pensamentos, sensacións, emocións, protestas... que xurdiron en ano e medio antes de publicalo. Evidénciase un traballo de producción e de concepto sonoro en plena expansión, investigacións polirítmicas e case que un desenvolvemento metafísico dun pensamento musical. -En outubro estrea novo traballo. Que se atopará o ouvinte?

-Un xiro no tratamento da percusión cara conceptos electrónicos, e o proceso inverso, se tenta levar a electrónica a convivir co máis elemental e acústico. É un disco enérxico que non contará con colaboracións de xente recoñecida pero si moi interesantes para min.

-Apóiase na tradición musical pero a súa evolución é patente. Non están enfrontados ambos conceptos?

-Claro que si! A tradición non se fai, existe. Non se renova, evoluciona cara un mesmo senso con cambios insensibles, atraveso do tempo e sempre en comunidade. Non fago tradición. Son unha creadora que ás veces uso melodías ou códigos que aprendín da nosa xente querida, pero sempre en soidade.

-Síntese responsable do legado cultural que está contribuíndo a que non se perda?

-Estiven 25 anos recopilando música e bailes polas aldeas de forma altruista, pero todo o que se faga non vai contribuir a que a transmisión oral perviva. O único que a pode salvar é que se tome consciencia da importancia da vivencia... coma as froles silvestres...

-Defende cantar en galego. Esta elección implica renunciar á unha grande proxección internacional? -Non coñezo grupos galegos que canten en castelán ou en inglés que gocen deste privilexio. A través da gaita hai dous claros exemplos de proxección, Carlos Núñez e Xosé Manuel Budiño. É a través da palabra, creo que eu podo ser un exemplo da falta de prexuicio que hai internacionalmente cara as linguas minorizadas. Internacionalmente o que importa é a calidade e que aportes algo distinto ao panorama musical.

-A muller tamén é un colectivo que vostede apoia. Como ve a súa situación en Galicia?

-Moito mellor cá no resto de Europa. O noso imaxinario é moito máis igualitario e normalizado aínda que a relixión, a dictadura e as leis ata hai ben pouco non axudaban. Creo que os galegos poderiamos ser un exemplo para o resto de sociedades, moi avanzadas nas leis pero moi atrasadas no imaxinario.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook

ESPECIAL

PREMIOS OPINIÓN MÚSICA RAÍZ

Premios Opinión da Música de Raíz

Consulta aquí a información dos premios de música do noso diario


Enlaces recomendados: Premios Cine