14 de julio de 2019
14.07.2019
Os líderes dos pósitos coruñeses (XXXII)

"Ao ir a frota a menos cada vez é máis complicado pagar o soldo dos empregados"

"Case non temos vendas na lonxa polo que os ingresos veñen dos retornos das poxas que se fan fóra" l "Os científicos terían que mirar toda a zona VIIIc, ata Fisterra, pero só o fan no golfo de Biscaia"

13.07.2019 | 21:00
O patrón maior de Sada, Alejandro Pérez, no porto sadense.

O patrón maior de Sada, Alejandro Pérez, leva no cargo dende o pasado outubro. Actualmente a confraría só conta con cinco cerqueiros asociados, ademais dalgunhas lanchas pequenas, polo que a entidade reséntese. "A situación económica está baixo mínimos. Ao ir a frota a menos cada día é máis complicado pagar o soldo dos empregados", lamenta Pérez. A meirande parte das vendas de peixe non se fan na lonxa local, se non na da Coruña. "Salvo que esteas fóra da zona, por exemplo na campaña da anchoa, vendemos na Coruña", indica o dirixente do pósito, que engade que isto lle favorece aos cerqueiros xa que lles leva menos tempo ir á Coruña que a Sada e poden aproveitar a pesca "da mañá"

Alejandro Pérez é o patrón maior da confraría de Sada dende outubro. A frota está formada por cinco cerqueiros, polo que os ingresos da entidade son menores xa que tampouco venden o recurso na lonxa. "Ao ir a frota a menos é máis complicado pagar o soldo dos empregados", sinala Pérez.

É a primeira vez que asume o cargo.

Si. Antes tampouco formara parte do cabido, iso máis ben o facía meu irmán que está xa case en idade de retiro. Agora hai pouca xente na confraría. Cando comecei ao mar había 23 embarcacións e agora quedamos cinco. Antes a parte social estaba moito máis involucrada, agora hai menos xente, tamén do pobo. O que é de fóra chega e vaise para a casa, non está pensando nas problemáticas da confraría.

Entón só hai cinco barcos?

Si, e son cerqueiros. Logo hai algunha lancha pequena, pero barcos somos cinco. Hai tres anos a esta parte éramos case o dobre. Neste tempo vendéronse dous e despezáronse outros dous, por iso de nove agora quedamos cinco.

Ao reducirse o número de barcos tamén caeu o de socios?

Claro. Se por cada embarcación había entre oito e dez homes, con catro barcos menos son case 40 persoas menos. Así que agora somos ao redor de 150 socios nos que tamén hai mariscadores, aínda que poucos. É un oficio a extinguir. Volvéronse abrir os carnés hai pouco, pero haberá como moito cinco.

Como foron estes meses ao fronte da entidade?

O traballo non me mata [risas]. O que máis firmar algúns documentos por temas legais e mediar nalgún problemillas que haxa na confraría. Aínda que ao haber menos frota tamén equivale a que haxa menos problemas. A venda dos recursos case non existe aquí. Imos ter que pechar a fábrica do xeo polo seu estado. Costa moito arranxala e o consumo dos cinco cerqueiros non dá para pagar ao empregado case. Xa non digamos o consumo da fábrica en si. É o que hai que afrontar, o peche dalgunhas cousas e aforrar. Cando hai que tomar decisións é algo consensuado con todos para acordar o que faremos, aínda que vaia a miña firma nos documentos.

Cal é a situación económica ?

Está baixo mínimos. Estes últimos anos os empregados estaban ao cargo da confraría, non había ningún da Xunta, entón ao ir a frota a menos cada día é máis complicado pagar os soldos. Logo está a fábrica de xeo, que nos empeña moito porque ten moitos anos e moitos gastos. Case non temos vendas na lonxa, polo que de ingresos veñen os retornos das vendas que se fan fóra. Temos dous empregados e os seus soldos, aínda que non sexan enormes, producen un gasto elevado para a frota que somos.

Onde venden o produto que pescan?

Os mariscadores normalmente venden á semana e poñen un prezo. As vendas das embarcacións están centralizadas na Coruña, salvo que esteas fóra da zona, por exemplo na campaña da anchoa, ou que por aquí non haxa recurso e teñas que marchar a outro lado. Normalmente vendemos na Coruña, aínda que non somos nós sós xa que a meirande parte dos portos da ría tamén o fan alí. A globalización, que se chama, centralizou todo alí.

Atrae que os prezos sexan máis elevados?

Aínda que as vendas son presenciais moitas veces tratas o prezo por teléfono. Se o pagaran máis en Sada, por exemplo, iriamos a Sada, pero normalmente págase menos que na Coruña. As empresas teñen que funcionar e non van a vender por debaixo do prezo do mercado. Os compradores din que lles sae máis caro ir a buscalo a Sada que á Coruña, polo que nos pagan menos para que lles sala máis rendible. Á frota tamén lle leva máis tempo vir descargar a Sada que ir á Coruña. Aforras un par de horas de gasoil do barco, que ao longo de tódolos días suma moito. Ademais de que aínda rematas antes e podes saír ao mar outra vez. Se fóramos a Sada perderiamos a captura da mañá.

Está a ser un bo ano de pesca?

Podería dicirse que si. Nós imos á campaña de anchoa ao País Vasco e alí máis ou menos vas facendo. Aquí a problemática que temos é a sardiña porque apenas temos cota e antes a metade do ano o pasabas pescando sardiña. Este ano vense máis sardiñas que o anterior, pero non se poden pescar. É un pastel grande do que vas collendo anacos pequenos cada día.

Ven sardiña no mar, Europa debería ter en conta a percepción do sector ademais dos datos dos científicos?

Os científicos depende a onde miren. A nosa zona, a VIIIc, vai ata San Sebastián, onde puxeron una liña. A sardiña que se move por aí hoxe está en Francia e mañá en España. Se fan un estudo alá igual non a atopan. Ou como fixeron co xurelo. Aquí péscase, vese e o hai, pero analizaron o golfo de Biscaia e viron que alí foi a menos, polo que había que reducir as capturas. En cambio aquí había moito xurelo. Se a zona VIIIc comprende de Fisterra ao golfo de Biscaia e a miran por Bilbao e alí non hai recurso xa din que non hai na VIIIc, e iso non é así. Terán que mirar toda a zona ata Fisterra, pero non o fan. Aquí peixes vanse pescando todo o ano. Ao mellor o tamaño non é o máis comercial, pero non hai falta de peixe.

Como está o marisqueo?

Houbo a frote aínda que xa non. Como é zona de libre marisqueo viñeron a traballar os de fóra. Só hai mariscadores a pé. Hai poucos permisos, polo que son entre catro e cinco mariscadores. Na zona de a frote atopouse un bo banco, pero viñeron doutras confrarías a traballalo.

Esta actividade non ten tanto protagonismo como antes?

Non, porque o marisco tamén require atención. Hai que limpar a praia do lixo e de todo o que cubra o banco e hai que tela moi traballado, vixiado e atendida, pero aquí non se cumpre case nada disto. Para que estean traballando tres ou catro persoas si que dá, pero non para moito máis. E se veñen algúns mariscadores doutras zonas, que poden facelo, había quen levaba o produto de aquí e o plantaba na súa zona, resementaba.

As administracións traballan para mellorar a pesca?

Non dá a sensación. En Europa tiñamos unha capacidade pesqueira recoñecida, pero estamos empregando a metade. Temos un tanto por cento asignado, pero só pescamos a metade, non o estamos usando nin ao esiximos. Se o fai un pequeno tampouco chama a atención. Tiñan que ser os partidos fortes os que chamen porque os pequenos non van ter forzas nin as axudas en Europa. A nivel local ou galego non se consegue moito, protéstase aquí e acábase aquí aínda que un día botes unha parrafada no Parlamento Europeo.

Compartir en Twitter
Compartir en Facebook